تامین نئوپرن و درز انبساط برای انواع پل ها

استرونگ هلد ایران | 3 سال پیش

شرکت استرونگ هلد ایران به عنوان یکی از نخستین شرکت هایی که در زمینه تامین انواع بالشتک الاستومری (Elastomeric Bearing) نئوپرن (Neoprene)، درز انبساط (Expansion Joint) و تکیه گاه انواع پل ها در کشور فعالیت مینماید با این دیدگاه که در زمینه ساختمانی و عمرانی کیفیت حرف اول را میزند و به منظور تامین بهترین و مرغوب ترین مصالح برای استفاده در صنعت عمران کشورمان، در حال حاضر به عنوان نماینده چندین شرکت معتبر اروپایی در زمینه تهیه انواع نئوپرن (لرزه ای و غیرلرزه ای) و درز انبساط آماده خدمت رسانی به پیمانکاران و کارفرمایان محترم پروژه های مختلف میباشد.

 

                                                 

نئوپرن (Elastomeric Bearing- Neopern)

 کاربرد تکیه گاه های الاستومری – نئوپرن -  در پل ها از حدود سال 1950 آغاز گریده و تا اکنون دارای سابقه عملکرد بسیار خوبی بوده و امروزه به عنوان پر مصرف ترین تکیه گاه پل مطرح می باشند.

نئوپرن ها در دو نوع نئوپرن طبیعی ( تولید شده از کائوچو) و نئوپرن مصنوعی ( تولید شده از کلروپن ) دسته بندی می نماید. نئوپرن (Neoprene) یا کلروپرن (Polychloroprene) از خانواده لاستیک ­های مصنوعی هستند که از پلیمریزاسیون کلروپرن تولید می­شوند. نئوپرن دارای تعادل شیمیایی خوبی بوده و در دماهای مختلف انعطاف پذیر باقی می­ماند و در هر دو حالت جامد و مایع وجود دارد.

نئوپرن به صورت ساده که فقط از الاستومر ساده تشکیل شده و یا مسلح که شامل لایه های متناوب الاستومر به علاوه فولاد میباشد به دلیل انعطاف پذیری برشی مناسب،  به صورت گستره ای به عنوان جداساز لرزه ای مورد استفاده قرار می گیرد، بدین ترتیب که در پل ها در اثر جابجایی عرشه، نیروی برشی کمی را بر پایه ها (ستون ها) انتقال می دهد و در ساختمان ها نیز در اثر جابجایی فونداسیون نیروی برشی کمی به اسکلت انتقال می دهد. لاستیک های استفاده شده در این  لرزه گیرها، لاستیک طبیعی(NR) و یا الاستومر مصنوعی (CR) است. نئوپرن به عنوان محصولی ایده آل برای کم کردن و انتقال نیروی وارده که در اثر ترافیک و ارتعاش و انبساط و انقباض حرارتی  بر روی پل ها و سایر سیستم های مهندسی وارد میشود استفاده می گردد.

 بنابراین در کل، نئوپرن قطعه ای الاستومری است که دارای مقاومت فشاری بالا و خاصیت ارتجاعی مطلوب می باشد و همچنین قابلیت برگشت پذیر مناسبی را از خود نشان می دهد اما در مقابل نیروی کششی از مقاومت کمتری برخورداراست برای رفع این نقص در ساخت نئوپرن ها، الاستومرها را با صفحات فولادی مسلح می نمایند به این صورت که صفحات فولادی را به صورت ورق های موازی در میان الاستومر قرار می دهند با استفاده از این روش نئوپرن ها با مقاومت کششی بالاتری تولید می گردد. این نئوپرن ها بارهای زیادی را می توانند میرا نمایند اما در مقابل نیروهای جانبی مقاومت کمی از خود نشان می دهند. بعبارت دیگر، استفاده از ورق فولادی در دل الاستومر مانع از کمانش فشاری الاستومر تحت بار فشاری می­گردد ولی تحت بار جانبی هیچ تأثیری بر باربری نمونه ندارد.

 

                                                                

 

                                                

 

 قابلیت انعطاف در دو جهت در یک زمان یکی از دلایل محبوبیت نئوپرن ها است.

قیمت مناسب نئوپرن ، طول عمرزیاد و مقاومت بالادر برابر شرایط جوی و مقاومت در برابر مواد شیمیایی از نئوپرن الاستومری یک محصول رایج برای استفاده در صنعت ساختمان به وجود اورده  است.

 

انواع نئوپرن ها:

نئوپرن ها را از دو نوع الاستومر طبیعی و مصنوعی تولید می نمایند.

نئوپرن هایی که با الاستومر طبیعی تولید می شوند را NA یا Natural Elastomer می نامند.

این نئوپرن ها به دلیل استفاده از الاستومر طبیعی مقاومت کمتری نسبت به نوع مصنوعی آن دارد که به دلیل قیمت کمتر و توجیه اقتصادی مورد استفاده قرار می گیرد.

نئوپرن هایی که با الاستومر مصنوعی  (کلوپرئن) تولید شده را CR یاChloroprene  می نامند .

 این نئوپرن ها به دلیل ساخت شدن از کائوچوی مصنوعی دارای مقاومت و مانایی بالاتری نسبت به نئوپرن های طبیعی می باشد

نئوپرن طبیعی نسبت به نئوپرن مصنوعی دارای عمر کمتری بوده و قدرت باربری کمتری نیز دارند اما در مقابل قدرت میراگری با نمودار بازتری دارد و قیمت آن نیز کمتر از نئوپرن مصنوعی است.

 نئوپرنها دارای عمر مفیدی در حدود 5 تا 7 سال می باشد که عوامل طبیعی همچون ازن و تابش نور خورشید و اختلاف دمای محیط می تواند بر طول عمر قطعات تاثیر گذار باشند.

شکل ­های معمول تکیه­ گاه ­های الاستومری بصورت مستطیلی یا دایره ­ای می­باشد. ورق­ های فولادی و لایه­ های الاستومری بر روی هم قرار داده شده و ولکانیزه می­شوند. برای جلوگیری از خوردگی ورق­ های فولادی، لایه­ های الاستومری بصورت کامل روی ورق را می­پوشاند. تکیه ­گاه­ های الاستومری آزادی حرکت در تمامی جهات را دارند.

                                                   

زمانی که حداقل بار قائم اعمالی بر روی تکیه ­گاه الاستومری به اندازه کافی نباشد و احتمال لغزیدن تکیه ­گاه وجود داشته باشد، تکیه­ گاه الاستومری مهار شده را با استفاده از برش­ گیرهایی به سازه متصل می­کنند تا مانع از لغزش تکیه­ گاه گردد. بعبارت دیگر این نوع از تکیه­ گاه مانند نوع قبلی می­باشد با این تفاوت که لایه­ ی بالایی و پایینی تکیه­ گاه بصورت ورق فولادی نسبتا ضخیم بوده که توسط برش ­گیرهایی به سازه­ ی اصلی وصل می­گردد. این نوع از تکیه­ گاه الاستومری نیز در اشکال دایره­ ای و مستطیلی تولید می­گردد. لازم به ذکر است گاهی مواقع برای ایجاد اصطکاک بین تکیه­ گاه و سازه بجای استفاده از برش­ گیرها از صفحات فولادی زبر استفاده می­شود تا ضریب اصطکاک بین سطح تکیه­ گاه و سازه را افزایش داده و مانع از لغزش صفحات گردند.

 

                                                       

 

درجه سختی لاستیک ­های طبیعی ولکانیزه شده مطابق IRHD (درجه سختی بین المللی لاستیک) می­تواند بین 20 تا 100 باشد. برای کاربرد لرزه ­ای این مقدار بین 50 تا 60 در نظر گرفته می­شود.

برای کنترل سختی الاستومرها از مواد پرکننده نظیر اکسیدهای فلزات، خاک رس و سلولز استفاده می­شود. پرکاربردترین پرکننده کربن بلاک می­باشد. استفاده از کربن بلاک باعث افزایش سختی، افزایش مدول فشاری و برشی استاتیکی و دینامیکی، کاهش میزان ازدیاد طول نهایی نمونه و افزایش استهلاک انرژی می­گردد.

آزمایش ­های تکیه ­گاه الاستومری

از جمله آزمایش هایی که می بایست بر روی تکیه گاه های الاستومری انجام  گردد بصورت زیر می باشد.

  • آزمایش دانسیته
  • آزمایش مانایی فشار
  • آزمایش استحکام کششی و آزمایش ازدیاد طول نهایی
  • آزمایش زمان بندی حرارتی
  • آزمایش مقاومت پارگی
  • آزمایش دمای تردی نمونه
  • آزمایش سفتی حرارتی آنی
  • آزمایش مقاومت در برابر ازن
  • آزمایش سنجش سختی
  • آزمایش محاسبه مدول برشی نمونه تکیه­ گاه الاستومری
  • آزمایش محاسبه مدول فشاری نمونه تکیه­ گاه الاستومری

این آزمایش ها مطابق با استاندارد  ASTM ، EN 1337-3 ، DIN 4141 و یا سایر استانداردهای معتبر انجام می شود.

نئوپرن های لاستیکی- سربی (Lead Rubber Bearing)

نئوپرن های لاستیکی- سربی (LRB) با یک هسته سربی مسلح شده اند که در وسط نئوپرن قرار دارد. سرب دارای مقاومت برشی ابتدایی بالا و مقاومت در مقابل جاری شدن کم است و دارای رفتار الاستو پلاستیک کامل و خصوصیات عدم خستگی مطلوب در سیکل های پلاستیک است. این مزایای سرب باعث می شود LRB ها دارای سختی بالا در برابر بارهای افقی و میرایی انرژی بالا در برابر نیروهای لرزه ای قوی باشند.

                                                                            

  نئوپرن های هسته سربی (LRB)  در تنش برشی حدود ۱۰ مگاپاسکال تغییرشکل فیزیکی داده و سبب ایجاد یک رفتار دوخطی در محل اتصال می گردند.

نئوپرن های هسته سربی (LRB)، همچنین دارای صفحات یک در میان لاستیک و فولاد هستند. ورق های فولادی هم در تحمل بارهای عمودی و هم در تحمل نیروهای افقی مشارکت می نمایند. در بارهای عمودی، صفحات فولادی از تغییرشکل لاستیک ها جلوگیری کرده و سختی قائم نئوپرن را به مقدار زیادی بالا می برد، در حالی که  تأثیری بر سختی افقی نشیمن که با مدول برشی پایین الاستومرارتباط دارد، ندارد. در بارهای افقی ناشی از لرزه ها، ورق های فولادی سبب تغییرشکل سرب در برش می شوند.

بنابراین از آنجا که کشور عزیزمان ایران یکی از نقاط لرزه خیز دنیا میباشد، تعویض نئوپرن های الاستومری با نئوپرن های لاستیکی - سربی (LRB)  می تواند یکی از راهکارهای مناسب برای بهسازی لرزه ای پل های کشور مان باشد.

از آنجایی که مهم ترین عامل در طراحی سیستم نئوپرنی پل ها، تغییرمکان عرشه  پل ها است و عضو  تعیین کننده این جابجایی، تغییرشکل نئوپرن ها است، بنابراین محاسبه  واقعی  تغییرشکل برای جلوگیری از برخورد عرشه پل ها با یکدیگر یا کوله پل  موضوع مهمی است.

متداول ترین آیین نامه طرح سیستم نئوپرن های پل در حال حاضر  آیین نامه آشتو امریکا  میباشد و استاندارد اروپایی EN1337-3 که آخرین ورژن آن مربوط به سال 2005 میباشد یکی از مهمترین منابع برای تعیین مشخصات مکانیکی و رفتاری

 نئوپرن میباشد.

 

درز انبساط پل (Bridge Expansion Joint) :

برای کنترل حرکات طولی و عرضی و جابه جایی ناشی از تغییرات آب و هوایی یا بارهای ترافیکی و خزش و جمع شدگی بتن  در پل ها از درز انبساط الاستومری مخصوص پل استفاده می شود. درزهای انبساط حرکت­ های افقی، عمودی و مورب را جذب کرده و همیشه سفت و محکم باقی می­مانند. مصالح استفاده شده برای درزهای انبساط بنحوی طراحی می­شوند که کاهش دما تأثیری بر عملکرد آن­ها نداشته باشد. علاوه بر این، این مصالح برای مقاومت در برابر مواد شیمیایی و آتش­ سوزی نیز مقاوم می­باشند.

اتصال الاستومری مسلح شده، اِلمانی است که امکان حرکت دو قسمت از عرشه را فراهم می­نماید. برای رسیدن به این منظور اتصالات بایستی موارد زیر را پوشش دهند:

  • اطمینان از آزادی حرکات عرشه
  • ایجاد پیوستگی بین پوشش کف و قابلیت تحمل بارهای ترافیکی
  • توانایی مقاومت در برابر ضربه و ارتعاش
  • داشتن خواص خوب آب بندی و قابلیت تخلیه آب سطحی

اساس ساخت این اتصالات الاستومری بر مبنای مسلح کردن لاستیک با فولاد می­باشد. مصالح الاستومری برای فراهم آوردن الاستیسیته و مقاومت مورد نیاز در برابر انتقال بار ترافیکی عرشه و همچنین جلوگیری از خم شدن درز انبساط در هنگام حرکت طراحی می­گردد. برای حفظ مجموعه ­ی این اتصال، آن را به سازه پیچ می­نمایند. بولت­ های فولادی توسط رزین اپوکسی به سازه وصل شده و توسط واشرهایی از جنس فلز روی و مهره ­های خود قفل محکم می­گردد. بلافاصله بعد از اینکه مجموعه مورد نظر نصب گردید، درز انبساط آب بندی شده و برای ایجاد پیوستگی، با عرشه مورد نظر هم سطح می­شود.

 

                                                 

 

                                                                    

سرگذشت بیل رابینسون
دکتر بیل رابینسون (2011-1938) حرفه‌ی مهندسی زلزله‌ی خود را در دپارتمان تحقیقات علمی و صنعتیِ (DSIR) آزمایشگاه فیزیک و مهندسی (PEL) در کشور نیوزیلند، آغاز کرد.

پس از آن تجهیزاتی را برای محافظت لرزه‌ای سازه‌ها ابداع و توسعه نمود که تکیه‌گاه سربی لاستیکی از جمله‌ی این تجهیزات است. قبل از پیوستن به PEL، دکتر رابینسون PHD خود

را در رشته‌ی متالورژی فیزیکی در دانشگاه ایلینویز، با موضوع تز "Mechanical Damping in Single Criystals of KCI at High Temperatures"، به اتمام رساند.

در PEL، او تعدادی تکنیک آزمایشگاهی جدید را با استفاده از التراسونیک در فیزیک جامدات، توسعه داد که موجب شروع برنامه‌ای تحقیقاتی در منطقه‌ی قطب جنوب شد، و تجهیزاتی

برای محافظت کاهش خسارات ناشی از زلزله اختراع نمود. در سال 1974، او معروف‌ترین اختراع خود را به نام تکیه‌گاه سربی ـ لاستیکی، معرفی نمود. این جداگر لرزه‌ای که به

نام اختصاری LRB شهرت یافت، از دهه‌ی هفتاد میلادی تاکنون در بیش از 8000 سازه در دنیا به کار رفته است. از دیگر اختراعات مهم دکتر رابینسون، میراگر سربی ـ تزریقی

(Lead Extrusion Damper)، میراگر سربی ـ تسلیمیِ PVD و تکیه‌گاهِ RoGliderمی‌باشد.

دکتر رابینسون در سال 1985 به سمت مدیریت اجرایی PEL درآمد و روند مدیریتی جدیدی را در تحقیق و توسعه‌ی این مؤسسه پی گرفت. او در سال 1995، شرکت مهندسی PEL

را با هدف سرمایه‌گذاری بر اختراعات خود و توسعه‌ی تجهیزات جداگر و میراگر لرزه‌ای پایه گذاشت. در پایان سال 1998، نام این شرکت به شرکت Robinson Seismic، تغییر داده شد.

بنا به قول پروفسور جف تالون (عضو افتخاری انجمن سلطنتی کشور نیوزیلند)، بیل رابینسون با اختراع جداگرهای لرزه‌ای خود، بزرگترین و مهم ترین هدیه‌ی نیوزیلند را به دنیا تقدیم نموده است.

طبق تخمینی که تا سال 2011 صورت پذیرفته است، سازه‌هایی در مجموع به ارزش بیش از 100 میلیارد دلار در سراسر دنیا، به کمک جداگرهای لرزه‌ای دکتر رابینسون در برابر زلزله محافظت می‌گردند.

به جهت چندین دهه، تلاش‌ ثمره‌بخش در عرصه‌ی مهندسی زلزله، جوایز و افتخارات بسیاری نصیب دکتر رابینسون شده است. از جمله این افتخارات می‌توان از جایزه یادبود Michaelis

(سال 1978)، انتخاب به عنوان همکار انجمن سلطنتی نیوزیلند (سال 1991)، دریافت مدال Hutton از انجمن فیزیک نیوزیلند (سال 1992)، دریافت مدال Cooper از انجمن سلطنتی

نیوزیلند (سال 1994)، دکترای افتخاری از دانشگاه ویکتوریای شهر ولینگتون (سال 1995)، دریافت معتبرترین مدال علم و فناوری نیوزیلند مدال Rutherford (سال 1999) و انتخاب

به عنوان عضو افتخاری QSO (سال 2007)، نام برد. در سال 2011 انیستیتوی رابینسون در دانشگاه ویکتوریا راه‌اندازی شد.   

شرکت نیوزیلندی رابینسون سایزمیک، پیشرو در مقاوم سازی سازه‌ها در برابر زمین‌لرزه به کمک جداسازی لرزه‌ای و سایر تکنولوژی‌های کنترل ارتعاشات لرزه‌ای است.

این شرکت توسط دانشمند فقید، دکتر بیل رابینسون (2011-1938)، بنیان گذاشته شده است. از دهه ی 70 میلادی دکتر رابینسون تجهیزاتی را برای محافظت لرزه ای سازه ها ابداع نمود

. تکیه‌گاه سربی ـ لاستیکی (Lead Rubber Bearing)، میراگر سربی ـ تزریقی (Lead Extrusion Damper)، میراگر سربی ـ تسلیمی PVD و تکیه‌گاه RoGlider، از جمله‌ی مهمترینِ

این اختراعات است. در این میان تکیه‌گاه سربی ـ لاستیکی که با نام اختصاری LRB نیز شناخته می‌شود، در کشورهای لرزه‌خیزی چون نیوزیلند، ژاپن، ایالات متحده، کره جنوبی، ترکیه و ایران،

چند دهه ای است به عنوان کارآمدترین تکنولوژی کنترل ارتعاشات لرزه‌ای شناخته می شود و تاکنون در بیش از 8000 سازه در دنیا به کار رفته است. سازه‌های جداسازی شده با LRB در

زلزله‌های مخربی چون لوماپریتا (1989)، نورثریج (1994)، کوبه‌ (1995)، دارفیلد (2010) و کریستچرچ (2011)، عملکرد بسیار مطلوبی داشته و بدون خسارت باقی مانده‌اند. بیمارستان

دانشگاه کالیفرنیای جنوبی و بیمارستان زنان کریستچرچ واقع در نیوزیلند، از جمله‌ی این سازه‌ها است. در واقع به کمک این تکنولوژی می‌توان تا میزان 80%، انرژی لرزه‌ای وارد شده به سازه را کاهش داد.

امروزه در سطح دنیا و به ویژه در ایران، اقبال رو به رشدی برای به‌کارگیری این روش در سازه‌هایی با اهمیت بالا به وجود آمده است. از جمله‌ی این سازه‌ها می‌توان به اتاق‌های مدیریت بحران،

بیمارستان‌ها، مراکز آتشنشانی، ساختمان‌های نظامی و انتظامی، ساختمان‌های دارای ارزش سیاسی و فرهنگی، مدارس و پل‌های واقع در مسیر شریان‌های حیاتی اشاره نمود.

شرکت رابینسون سایزمیک متخصص در تولید، توسعه و آزمایش انواع جداگرهای لرزه‌ای و میراگرهای سازه‌ای است. سهم بی‌بدیل دکتر رابینسون در تولیدات علمی و پیشرفت‌های عملی در این عرصه،

در کنار امکانات پیشرفته و منحصر به فرد آزمایشگاهی، شرکت رابینسون سایزمیک را از سایر فعالینِ در این زمینه، متمایز می‌نماید. کارخانه ی تولید شرکت رابینسون سایزمیک واقع در مالزی،

دارای دستگاه‌هایی بسیار پیشرفته برای تست گستره ای وسیع از سیستم‌های میراگر و جداگر لرزه‌ای است و به کمک این تجهیزات، امکان اعمال نیروی فشاری تا 4000 تن ، نیروی کششی تا 2000 تن،

نیروی برشی تا 700 تن و اعمال جابه جایی جانبی تا 1 متر، مهیا می‌باشد. امکانات پیشرفته‌ی آزمایشگاهی این شرکت، درکنار همکاری مداوم با دانشگاه های کانتربری و اوکلندِ نیوزیلند، بخش تحقیق

و توسعه‌ (R&D) شرکت رابینسون سایزمیک را بسیار پویا و کارآمد نموده است؛ به این ترتیب تمامی تجهیزات کنترلی این شرکت به طور مستمر پیشرفت و توسعه می‌یابد. تمامی این تجهیزات به طور

خاص برای هر پروژه، متناسب با نیازها و ویژگی های مربوطه، طراحی می‌گردد.

شرکت رابینسون سایزمیک متخصص در تولید، توسعه و آزمایش انواع جداگرهای لرزه‌ای و میراگرهای سازه‌ای است. سهم بی‌بدیل دکتر رابینسون در تولیدات علمی و پیشرفت‌های عملی در این عرصه،

در کنار امکانات پیشرفته و منحصر به فرد آزمایشگاهی، شرکت رابینسون سایزمیک را از سایر فعالینِ در این زمینه، متمایز می‌نماید. کارخانه ی تولید شرکت رابینسون سایزمیک واقع در مالزی، دارای

دستگاه‌هایی بسیار پیشرفته برای تست گستره ای وسیع از سیستم‌های میراگر و جداگر لرزه‌ای است و به کمک این تجهیزات، امکان اعمال نیروی فشاری تا 4000 تن ، نیروی کششی تا 2000 تن،

نیروی برشی تا 700 تن و اعمال جابه جایی جانبی تا 1 متر، مهیا می‌باشد. امکانات پیشرفته‌ی آزمایشگاهی این شرکت، درکنار همکاری مداوم با دانشگاه های کانتربری و اوکلندِ نیوزیلند، بخش تحقیق

و توسعه‌ (R&D) شرکت رابینسون سایزمیک را بسیار پویا و کارآمد نموده است؛ به این ترتیب تمامی تجهیزات کنترلی این شرکت به طور مستمر پیشرفت و توسعه می‌یابد. تمامی این تجهیزات به

طور خاص برای هر پروژه، متناسب با نیازها و ویژگی های مربوطه، طراحی می‌گردد.

[Forwarded from کانال جداسازی لرزه ای و سیستم های میرایی انرژی (علیرضا صالحین)]
رزومه شرکت رابینسون در ایران


پروژه هایی که نصب تجهیزات رابینسون سایزمیک در آن به اتمام رسیده است:

    استفاده از جداگر سربی لاستیکی (LRB) در ساختمان مدیریت بحران شهر تربت حیدریه.


    استفاده از جداگر سربی لاستیکی (LRB) در ساختمان مسکونی ویولت گاردن در نیاوران تهران.


    استفاده از جداگر سربی لاستیکی (LRB) در پل ریلی قزوین-رشت-انزلی.


    استفاده از جداگر سربی لاستیکی (LRB) در پل تقاطع غیر هم سطح بلوار شهید مطهری به آزادراه تهران-کرج.


    استفاده از تکیه گاه لغزنده لاستیکی تفلونی (PTFE Sliding Rubber Bearing) در پل معالیه آباد شیراز.


    استفاده از جداگر سربی لاستیکی (LRB) در رمپ A و B روگذر پل شهید باکری از اتوبان تهران-کرج.


    استفاده از میراگر PVD در ساختمان 6 طبقه مسکونی واقع در شهر ری.


    استفاده از میراگر PVD در ساختمان 12 طبقه واقع در زعفرانیه تهران.


    استفاده از جداگر سربی لاستیکی (LRB) در بیمارستان امام حسین (ع) شهر مشهد


    استفاده از بالشتک الاستومری (EB) در پل دانشگاه ماهشهر.


    استفاده از جداگر سربی لاستیکی (LRB) و لغزنده (Slider) در ساختمان مسکونی پارسا واقع در اوین درکه تهران


    استفاده از بالشتک الاستومری (EB) در پل ورسک (کیلومتراژ 100+25).


    استفاده از بالشتک الاستومری (EB) در پل آیت الله نجفی.


    استفاده از جداگر سربی لاستیکی (LRB) در بیمارستان امام حسین (ع)شهر کرمانشاه.


    استفاده از جداگر سربی لاستیکی (LRB) در قطعه یک پل ریلی مسیر تهران ـ همدان (پل ریلی رودشور).


    استفاده از جداگر سربی لاستیکی در بیمارستان شهید صدوقی شهر اصفهان.


    استفاده از جداگر سربی لاستیکی در بیمارستان عارفیان شهر ارومیه.


    استفاده از بالشتک الاستومری تیپ II در پل های تبادل شماره 1، 2 و 3 شمس آباد.


    استفاده از بالشتک الاستومری تیپ II در پل تبادل چرم شهر.


    استفاده از بالشتک الاستومری تیپ II در پل تبادل شماره 4 شمس آباد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

# استرونگ هلد

# نئوپرن 

# درز _ انبساط

استرونگ هلد ایران

توسط استرونگ هلد ایران

طراح و مجری سازه های پیش تنیده

در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید!